Inhoud
Wat je kan verwachten van de Dode Zee
Met een waterspiegel van meer dan 400 meter onder zeeniveau is de Dode Zee de laagst gelegen plek ter wereld. Doordat het waterpeil jaar na jaar verder daalt door verdamping, is de zoutconcentratie ongeveer 33% en blijft een mens er gemakkelijk in drijven. Dat betekent echter ook dat er geen ‘leven’ is in de Dode Zee want vissen kunnen niet overleven met zulke hoge zoutconcentraties.
Ons bezoek
Eerst had ik de optie onderzocht om gewoon ergens een dagpas te kopen bij een badzone, maar na heel wat reviews te hebben gelezen, bleken die niet allemaal open te zijn en al zeker niet allemaal netjes. Ik had geen zin in onverwachte verrassingen of viezigheid, dus kozen we als rasechte flashpackers maar voor een splurge in het Holiday Inn Dead Sea Resort. Dat resort biedt 4 zwembaden (waarvan er weliswaar 2 afgesloten waren tijdens ons verblijf wegens niet genoeg gasten) en een privéstrand met redder.
Vanop dat privéstrand kan je zo lang zwemmen in de Dode Zee als je wil, gebruik maken van de modder en lekker spoelen onder een zoetwaterdouche – zaaaaalig. Het voordeel van verblijven in dit hotel is natuurlijk dat je een paar dagen ter plaatse kan blijven, je dagexcursies van daaruit doen en toch elke ochtend een duik in de Dode Zee (en daarna in het zwembad) kan nemen. Scheelt ook heel wat in- en uitpaktijd als je niet constant van het ene hotel naar het andere moet verkassen. Wij kozen die optie dus, maar je hoeft er niet te blijven slapen om gebruik te mogen maken van de faciliteiten – ook hier kan je gewoon betalen voor een pas waarmee je een paar uur kan komen splashen.
Omdat we hier waren tijdens de oorlog in Gaza en het aantal toeristen extreem laag was, kan het zijn dat ons bezoek (en dus onderstaande beschrijving) nogal atypisch was. Het resort leek vaak op een privéresort: we hadden bijna alles exclusief voor onszelf. De parking was nagenoeg leeg, het strand moesten we delen met maar 1 andere familie, het eindeloze ontbijtbuffet bleef haast onaangeroerd. Een ietwat vreemde beleving, maar die rust is wel erg fijn natuurlijk voor bezoekers. Ik stel me voor dat het er tijdens een ‘normaal’ toeristisch seizoen wel anders aan toe gaat.
Het dobberen zelf (want zwemmen kan je het niet noemen) is een unieke ervaring – het klopt écht dat je blijft drijven! Persoonlijk had ik verwacht dat het nog iets ‘dikker’ zou aanvoelen, maar het water voelt vooral zwaar en vettig: je komt eruit met een soort vetlaagje op je huid. Zwemmen gaat wel, maar ook dat voelt heel raar omdat het effect van de zwaartekracht anders is en je ledematen niet lijken te blijven waar je ze wil hebben. Ik floepte voortdurend naar de oppervlakte zoals een kurken stop die je onder water houdt – best lachen en vooral de jongens vonden het uiteraard hilarisch!
Aan de randen van de zee en op de omliggende rotsen vormen zich ook zoutkristallen en met 2 kleine eksters bij ons was ook dat een attractie op zich: kristallen zoeken en meepakken (al weet ik niet of dat eigenlijk mocht). Voor ons waren het kleine onschuldige stukjes zout, maar voor hen kristallen van onschatbare waarde.
Die-hards als wij konden uiteraard niet voorbijgaan aan de pot Dode Zee-modder die er, weinig aanlokkelijk weliswaar, in het midden van het strand stond te lonken. Een dikke, vaste pap die qua textuur vooral doet denken aan (vaste) klei en waarvan de geur me eerlijk gezegd een beetje herinnerde aan de chemiecluster in de Antwerpse haven. Maar kom, je leeft maar 1 keer uiteraard, en als de locals zeggen dat die modder heilzame krachten heeft, wie ben ik dan om dat te weerleggen 😉 De jongens keken bedenkelijk en bedankten vriendelijk, maar de ‘grote kindjes’ vonden het dus wel erg leuk.
Ons oordeel
Een dagje (of op zijn minst een paar uur) genieten aan de Dode Zee is wat mij betreft echt een must tijdens je trip in Jordanië. Als je tijd hebt, gewoon doen. Het gevoel is nergens anders mee te vergelijken, dus wie Jordanië bezoekt, moet hier absoluut een stopje maken.
De Dode Zee: alle praktische zaken op een rij
Hoe geraak je aan de Dode Zee?
Even heel praktisch: zwemmen in de Dode Zee mag dan niet erg moeilijk zijn, er geraken is minder voor de hand liggend en vraagt enige organisatie. Ze ligt op een klein uur rijden van Amman en 45 minuten vanuit Madaba. De Dode Zee Er is weliswaar een grote ‘kustlijn’, maar in tegenstelling tot pakweg Spanje kan je niet zomaar naar het strand rijden en de zee in plonsen. Ten eerste is de oever (of kust?) op heel wat plekken afgezet met hekken, waardoor je er daar dus simpelweg niet bij kan. Ten tweede: omdat het waterpeil steeds blijft dalen, is de afstand tussen de weg waarop je met de wagen aankomt en het eigenlijke water op heel wat plekken relatief groot geworden. De ondergrond is ook nog eens rotsachtig en steil, met grote en vaak scherpe rotspunten en overal zoutresten, dus het korte tripje van de wagen naar het water kan soms meer weg hebben van een boulder-parcours. En ten derde: het water van de Dode Zee plakt en prikt enorm. Wanneer je eruit komt, is het best fijn om zo snel mogelijk een douche met zoet water te kunnen nemen, want het gevoel op je huid is echt niet aangenaam.
De prettigste manier om ze te bezoeken, is dus door te betalen voor toegang. Dat kan in speciale privé of semi-publieke badzones (waar je betaalt voor een dag toegang, met gebruik van de douches en omkleedfaciliteiten), maar ook in hotels. Er zijn namelijk een aantal resorts aan de Jordaanse kant met toegang tot de Dode Zee waar je als gast gebruik mag maken van het strand (de ligbedjes), douches, modder voor het modderbad, toiletten, enzovoort – lees vooral de beschrijving hierboven.
Tickets en openingsuren
Er zijn geen tickets voor de Dode Zee; je betaalt de dagentree bij het resort of de badzone die jij kiest. Gewoonlijk mag je pas in de zee als de redder van wacht is, dus tussen zonsopgang (of later) en zonsondergang.
Gouden tips voor een bezoek aan de Dode Zee
- Zoals hierboven al beschreven: het zoute water prikt vooral in de ogen en in wondjes. Hou die scheerbeurt dus voor ná je zwempartij en niet vlak ervoor, en let bij kinderen op dat ze niet met wondjes onder water gaan of het water in hun ogen krijgen (want dat wordt huilen).
- Wat wij vergeten waren – maar jij dus niet – zijn waterschoenen: het zand is grof met heel wat scherpe stukken, dus ik had eerlijk gezegd graag waterschoenen bij gehad. Too bad.
